Evvelce anlatılmış olduğu gibi, Hz. Resulüllah (S.A.V.) doğruluk ve  dürüstlük konusunda son derece sıkı prensiplere bağlı idi, ve kavmi arasında  "Emin" ve "Sadık" diye şöhret kazanmıştı. Aynı prensiplere  Müslümanların da riayet etmesini çok isterdi. Doğruluğa her türlü fazilet,  iyilik ve iyi davranışın temeli gözüyle bakardı. Doğruların Yüce Allah  (C.C.) indinde yüksek değeri olduğunu öğretirdi.Bir gün, bir çok Müslümanları öldürmekten suçlu bir esir Resulüllah’ın  (S.A.V.) huzuruna getirilmişti. Orada hazır bulunan Hz. Ömer (R.A.),  adamın idam cezasına tam manasıyla lâyık olduğuna kanaat getirmiş ve  idamı için Resulüllah'ın her an emir vermesini bekleyerek defalarca  Resulüllah'a bakmıştı. Hz. Resulüllah (S.A.V.) adamı savdıktan sonra,  Hz. Ömer (R.A.) "Onun idamı gerekirdi, zira en uygun ceza buydu"  şeklinde mütalâada bulundu. Hz. Resulüllah (S.A.V.) "Öyle ise onu niçin  öldürmedin?" diye sordu. Hz. Ömer (R.A.) "Ya Resul Allah! Bana sadece  kaşla gözle bile işaret etseydin, onu öldürürdüm" diye cevap verdi. Hz.  Resulüllah (S.A.V.) Ömer’e (R.A.) şöyle karşılık verdi: "Bir Peygamber  iki manaya gelir şekilde hareket etmez. Dilimi adamla dostça konuşmak  için kullanıyorken, gözümü kaşımı onun idamına işaret etmek için nasıl  kullanabilirdim?" (Hişam, Cilt 2, Sahife 217)Bir gün bir adam Resulüllah'ın yanına gelip "Ya Resul Allah! Üç kötülük  bende adet haline gelmiştir: yalancılık, ayyaşlık, ve zamparalık. Bunlardan  kurtulmak için elimden geleni yaptım, fakat muvaffak olamadım. Ne  yapmam gerektiğini bana söyler misin?" dedi. Hz. Resulüllah (S.A.V.)  "Bunların bir tanesinden vazgeçeceğine kati olarak söz verirsen, ben de  öteki iki taneden kurtulacağına dair sana teminat veririm" cevabını verdi.  Adam söz verdi ve bu üç tanenin hangisinden vazgeçmesinin münasip olacağını  sordu. Hz. Resulüllah (S.A.V.) "Yalancılıktan vazgeç" dedi. Bir müddet  sonra bu adam geri geldi ve Resulüllah'a, tavsiyesini tutmak suretiyle, üç  kötü alışkanlığın hepsinden vazgeçtiğini söyledi. Hz. Resulüllah (S.A.V.)  adamdan nasıl mücadele ettiği hakkında açıklama istedi ve o da şöyle cevap  verdi: "Bir gün içki içmek istedim. Bunu yapmak üzere iken sana verdiğim  sözü hatırladım, ve dostlarımdan biri bana içki alıp almadığımı sorarsa  itiraf etmeğe mecbur kalacağımı düşündüm. Çünkü artık yalan  söyleyemezdim. Aksi takdirde, dostlarım arasında adım fena çıkardı ve  ilerde artık yanıma uğramazlardı. Bu düşünce ile içmeyi başka bir güne  bırakmağa karar verdim, ve o anda nefsin tahriklerine karşı koyabildim.  Aynı şekilde, kendimde zamparalığa bir meyil gördüğüm zaman, bu kötü  alışkanlık yüzünden dostlarım nezdindeki itibarımı kaybedeceğimi  düşündüm. Çünkü, ya bana soru sorduklarında yalan söyleyecek ve böylece  sana olan vaadimi bozacaktım; veyahut ta suçumu itirafa mecbur  kalacaktım. Bu şekilde, sana verdiğim sözü tutmak konusundaki kararım  ile içkiye ve zinaya olan düşkünlüğüm arasındaki mücadeleye devam ettim.  Zamanla bu kötülüklere karşı duyduğum düşkünlük kaybolmaya başladı, ve yalancılıktan uzak durmak azim ve kararı beni diğer iki kötü alışkanlıktan  kurtarmış oldu."