Hz. Resulüllah (S.A.V.) din işlerinde müsamahanın arzuya şayan olduğunu belirtmekle kalmamış, aynı zamanda kendi davranışları ile bunun çok yüksek bir örneğini vermiştir. Din meseleleri üzerinde kendisiyle fikir alış verişinde bulunmak üzere Necranlı bir Hıristiyan kabilesinden Medine’ye bir heyet gelmişti. Bu heyette Kilisenin yüksek şahsiyetleri de vardı. Konuşma mescitte yapılmış ve saatlerce sürmüştü. Konuşmanın bir  aşamasında, heyet başkanı, mescitten ayrılmak ve münasip bir yerde kendi  ayinlerini icra etmek için izin istedi. Hz. Resulüllah (S.A.V.), mescidin  Allah’a (C.C.) ibadet etmeye tahsis edilmiş bir yer olduğu için başka yere  gitmeğe lüzum olmadığını ve ayinlerini mescitte yapabileceklerini söyledi  (Zurkani).