KÖTÜ GÜNLERDE SABIR VE TAHAMMÜL

Hz. Muhammed Resulüllah (S.A.V.) şöyle derdi: "Bir Müslüman için  hayat iyilikle doludur ve ancak hakikî bir mümin kendini böyle bir durumda  bulabilir; çünkü hakikî bir mümin başarıya ulaşsa Allah’a (C.C.)  şükreder  ve Allah’ın (C.C.) daha büyük nimetlerine nail olur. Öte taraftan, gerçek  mümin ıstırap ve mahrumiyetlerle karşılaşsa, bunlara sabır ile katlanır ve  yine Allah’ın (C.C.) ihsanlarına lâyık olur." Hz. Resulüllah (S.A.V.) ölüm  anı yaklaşırken, son derece ıstırap içinde inliyordu. Kızı Fatma (R.A.),  onu bu halde görmeğe tahammül edemeyeceğini söyledi. Bunun üzerine  Hz. Resulüllah (S.A.V.): "Sabırlı ol! Baban bu günden sonra artık ıstırap  çekmeyecek" dedi. Bununla, bütün ıstıraplarının bu dünyaya mahsus  olduğunu ve bu hayattan kurtulup Yaratanının huzuruna gittiğinde artık  hiç bir ıstırap çekmeyeceğini anlatmak istemişti. Bir salgın hastalık  esnasında halkın hastalığa bulaşmış bir kasabadan başka bir kasabaya  gitmemesini, çünkü afet bölgesinin bu suretle genişleyeceğini anlatırdı.  Bir insan taun, veba gibi bulaşıcı hastalıklar hüküm sürdüğü zamanlarda  kendi köyünden veya kasabasından dışarı çıkmayıp afeti; afet dışındaki  bölgelere taşımaktan sakınırsa ve bulaşıcı hastalıktan ölürse şehit sayılır,  derdi (Buhari, Kitab el-Tıb).